[ متن فصوص الحكم - [ شرح مقدّمه فصوص الحكم ] قوله « 1 » - روّح اللّه روحه - الحمد للّه منزّل الحكم على قلوب الكلم « 2 » . الحمد شيخ - رضى اللّه عنه - سر اين كتاب را مصدّر گردانيد به لفظ الحمد للّه چنان كه از حضرت عزّت تعليم يافته بود ، كه كتاب مجيد به لفظ تحميد ، مصدّر فرموده كه : الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 3 » و خاصّ گردانيد حمد مر اللّه را ، كه مستحق حمد كسى باشد كه صاحب كمال باشد و كمال ، تامّ نيست مگر اللّه را ؛ كه ذوالجلال‌والاكرام اوست ؛ و هر كمالى كه موجودات را است ، فايض از انعام اوست . و حمدى كه صدور آن مناسب آن حضرت باشد ، اولا آن است كه : او - تعالى شانه - ذات خود را به آن ستايش فرمايد ؛ و لسان فصيح بشر به تقصير معترف ، كه : « لا احصى ثناء عليك ، انت كما أثنيت على نفسك » . و ثانيا - حمدى كه شايسته باشد ، آن بود ، كه : از انسان كامل ، صادر گردد ؛ كه صاحب مقام خلافت عظمى و مظهر و مرآت و مجلى ، او است . و حمد

--> ( 1 ) - ( ش ) : مدحى مفصل از ابن عربى ، كه منحصر به همان نسخه است . ( 2 ) - ( ت ) : در حدود نه سطر تحليل لغوى جملهء مذكور را مقدم آورده است و در دو نسخه ( ش و ك ) در آخر ياد كرده ، ولى در اصل تفاوتى ندارند . ( 3 ) - ق : ( س 1 - 1 ) الحمد .